Kościół św. Wojciecha w Jabłonowie Pomorskim – neogotycki kościół katolicki z lat 1860-1866.

Parafia na terenie Jabłonowa Pomorskiego istnieje co najmniej od schyłku XIII w. Z 1445 r. pochodzi pierwsza informacja źródłowa o istniejącej już parafii. Pierwszy drewniany kościół spłonął w 1661 r. Kolejny, również drewniany kościół, wzniesiony w ostatnich dziesięcioleciach XVII w. spłonął w 1785 r.

thumb|240px|left|Wnętrze kościoła thumb|240px|left|Krypta Narzymskich Od 1641 r. wieś była własnością grudziądzkiego konwentu jezuitów, którzy przy kościele prowadzili stację misyjną. W 1757 r. decyzją bpa W. S. Leskiego parafia została inkorporowana do konwentu jezuitów i zakon przejął prawa patronatu nad kościołem. W 1773 r. po kasacie zakonu jezuitów parafia została przejęta przez księży diecezjalnych, a po 1785, z racji na brak świątyni parafia Jabłonowo została na kilkadziesiąt lat złączona z parafią Bursztynowo.

Kolejny drewniany kościół, został wzniesiony w 1816 r., kiedy to została reaktywowana samodzielna parafia. Pod koniec lat 50. XIX wieku został on rozebrany z polecenia Stefana Narzymskiego, który razem z małżonką Otolią z Karwatów ufundował nowy, murowany obiekt, który miał być dopełnieniem kompleksu parku i pałacu na wzgórzu jabłonowskim.