Carl Emil Kurt von Donop (ur. 1 stycznia 1732 – zm. 25 października 1777) – heski pułkownik, który zginął walcząc przeciw kolonistom amerykańskim po stronie Brytyjczyków.
Pochodził z wpływowego rodu arystokracji heskiej. miał kontakty z dworami państw niemieckich. Został w młodym wieku szefem straży przybocznej landgrafa Księstwa Hesja-Kassel.
Gdy rozpoczęła się rewolucja amerykański, poprosił o zwolnienie by mógł w niej walczyć. Landgraf Fryderyk II Heski udzielił zgody i mianował go dowódca prestiżowego i elitarnego korpusu strzelców (Jäger).
Znany był z tego, że nie brał jeńców, lecz starał się eliminować całkowicie oddziały wroga. Budził postrach wśród kolonistów.
Na amerykańską ziemię w Long Island wszedł 22 sierpnia 1776 roku. Odznaczył się w bitwie na wzgórzach Haarlemu (Harlem Heights).
W drugiej połowie 1776 roku był najstarszym rangą oficerem wojsk inwazyjnych w południowym New Jersey. Dowodził garnizonami w Trenton, Burlington, i Bordentown, które składały się z kilku heskich batalionów i korpusu strzelców. Bezpośrednio pod jego dowództwem był Pułk Muszkieterów von Donop.