Mapam udało się powtórzyć wcześniejszy wynik wyborczy w 1961 roku, ale tym razem nie weszła w skład gabinetu.
W 1965 roku partia straciła jedno miejsce w parlamencie, ale – mając 8 mandatów – weszła w skład koalicji rządowej. W trakcie kadencji izby, Mapam połączyła się z Mapai, Achdut ha-Awoda i Rafi, tworząc Koalicję Pracy, polityczny sojusz partii lewicowych. Nowe ugrupowanie otrzymało najwyższe poparcie w historii Izraela w wyborach 1969 roku, uzyskując 56 na 120 miejsc w Knesecie. Mapam na krótko odłączyła się od Koalicji Pracy w trakcie kadencji ósmego Knesetu, ale wkrótce potem do niej powróciła. Pozostała w strukturach tego sojuszu aż do wyborów w 1984 roku, kiedy to sześciu deputowanych odeszło z Koalicji z powodu niezgody z decyzją Szimona Peresa, który zdecydował się stworzyć Rząd Jedności Narodowej z Likudem. Grupa ta wkrótce zmniejszyła się do pięciu posłów, ponieważ Muhammad Wattad odszedł do Hadaszu. Jednakże po wyborach w 1988 roku Mapam uzyskała jedynie 3 miejsca w parlamencie.
Z powodu zmniejszającego się poparcia, partia połączyła siły z Ratz i Szinui, tworząc Merec, lewicowe, socjaldemokratyczne ugrupowanie, stawiające na negocjacje pokojowe z Arabami.