W związku z tym wielu działaczy Milli Firka weszło w skład zielonych oddziałów partyzanckich walczących zarówno z białymi, jak też bolszewikami. W partii pojawiły się jednak coraz silniejsze tendencje do zbliżenia z bolszewikami. W kwietniu 1920 r. doszło do rozmów przedstawicieli kierownictwa Milli Firka z bolszewikami i mieńszewikami dotyczącymi koordynacji działań, zwłaszcza skierowanych przeciwko białym.
Stąd po ostatecznym zajęciu Krymu przez wojska bolszewickie w listopadzie 1920 r., działacze Milli Firka nie byli od razu represjonowani. W I poł. lat 20. zorganizowali oni spółdzielnię rolniczą „Szirket”. Amet Ozenbaszły powołał organizację, która działała w kierunku powrotu Tatarów krymskich z innych krajów do ojczyzny. Do represji wobec b. działaczy Milli Firka doszło w latach 1927–1928, kiedy większość z nich została aresztowana, a następnie skazana na śmierć lub długoletnie więzienie.
W okresie II wojny światowej niektórzy b. działacze Milli Firka, np. A. Ozenbaszły, podjęli kolaborację z Niemcami. Działający na okupowanym Krymie Symferopolski Komitet Muzułmański chciał reaktywowania partii, ale Niemcy nie zgodzili się na to.