Mustafa Barzani (kurd. مسته‌فا بارزانی Mistefa Barzanî, ur. 14 marca 1903 w Barzan, zm. 1 marca 1979 w Waszyngtonie) – kurdyjski polityk, założyciel Demokratycznej Partii Kurdystanu (KDP) (1946), przywódca Kurdów w walce przeciwko rządom Iraku i Iranu o utworzenie niezależnego państwa kurdyjskiego. Przez swoich rodaków uważany jest za bohatera narodowego i symbol walki o niepodległość.

Syn Mustafy Barzaniego – Masud Barzani – jest prezydentem autonomicznego rządu kurdyjskiego oraz liderem KDP.

Życiorys Młodość Urodził się 1903 roku w Barzan (wtedy cześć Imperium Osmańskiego). Ze względu na powstanie jakie wywołało jego plemię, on, jego matka oraz reszta rodziny byli więzieni. Mustafa miał wtedy zaledwie pięć lat. Jakiś czas potem jego ojciec, dziadek oraz brat zostali zgładzeni w egzekucji, na którą skazano ich za powstanie przeciwko władzom Imperium Osmańskiego.

W młodym wieku Barzani dołączył do oddziałów szejka Mahmuda Barzanjiego, które toczyły walki przeciwko Brytyjczykom w Iraku. W 1931 przyłączył się natomiast do prowadzonej przez swojego brata Ahmeda Barzaniego powstania skierowanego przeciwko władzom irackim, które starały się ograniczyć wpływy kurdyjskich plemion.