Ogólni Syjoniści, Generalni Syjoniści (hebr.: ציונים כלליים, Tzionim Klalim) – centrowa grupa wewnątrz ruchu syjonistycznego, a później partia polityczna w Izraelu.
Historia Sformułowanie „Ogólni Syjoniści” było określeniem odnoszącym się początkowo do poglądów większości członków Organizacji Syjonistycznej (później Światowej Organizacji Syjonistycznej – ŚOS), którzy nie przyłączyli się do konkretnej frakcji lub partii i byli członkami jedynie organizacji syjonistycznych w swoich krajach.
W 1922 roku kilku działaczy wchodzących w skład nieformalnych grup, utworzyło nieideologiczną Organizację Ogólnych Syjonistów wchodzącą w skład ŚOS. Miało to miejsce w czasie, gdy ruch syjonistyczny spolaryzował się pomiędzy lewicowym syjonizmem pracy a prawicowym syjonizmem rewizjonistycznym.
Pomimo tego, z biegiem czasu Ogólni Syjoniści byli coraz powszechniej kojarzeni z klasą średnią i europejskim liberalizmem, kultywującym wartości takie jak własność prywatna i kapitalizm. W latach 1931–1945 w organizacji zarysowywały się dwie frakcje, które odróżniał stosunek do spraw socjalnych, gospodarki i kwestii praw pracowniczych (m.in. do związków zawodowych i ich centrali, Histadrut). W 1942 polski oddział partii wszedł w skład Żydowskiego Komitetu Narodowego, działającego w getcie warszawskim.