Karl Friedrich Burdach (ur. 12 czerwca 1776 w Lipsku, zm. 16 lipca 1847 w Królewcu) – niemiecki lekarz neuroanatom, fizjolog, historyk neuroanatomii.

Życiorys Burdach studiował medycynę na Uniwersytecie Lipskim. Ukończył studia w 1800 roku i w 1811 roku został profesorem fizjologii na Uniwersytecie w Dorpacie. Cztery lata później objął katedrę fizjologii na Uniwersytecie Albrechta w Królewcu w semestrze zimowym 1829–1830, oraz w 1841 i 1844 był rektorem uczelni.

Jego syn, Ernst Burdach (1801–1876), również był anatomem.

Dorobek naukowy Jako jeden z pierwszych opisał pęczek łukowaty. W 1826 opisał pęczek klinowaty, zwany na jego cześć także pęczkiem Burdacha. W swoim dziele z 1822 wprowadził do neuroanatomii terminy przedmurza (niem. Vormauer, łac. claustrum), jądra soczewkowatego, skorupy, poduszki, torebki zewnętrznej i wewnętrznej, jądra migdałowatego, jądra czerwiennego, blaszki krańcowej, płaszcza, kory obręczy, obręczy (cingulum), podkładki (subiculum), koryta (alveus), klinka (cuneus) i przedklinka (precuneus).

Za sprawą swoich starannych opracowań neuroanatomicznych, w których odwoływał się do prac poprzedników (m.in. Thomasa Willisa), określany jest także jako historyk neuroanatomii.