Jan Prosper Witkiewicz (ur. 24 czerwca 1808 w Poszawszu, zm. 8 maja 1839 w Petersburgu) – polsko-litewski współorganizator stowarzyszenia „Czarni Bracia”, carski wysłannik do Azji Środkowej. Brat Ignacego Witkiewicza, stryj Stanisława Witkiewicza.
Życiorys Urodził się w dworku rodziców w Poszawszu na Żmudzi (obecnie Litwa), został ochrzczony 28 czerwca 1808 w parafii kurtowiańskiej. Był synem wicemarszałka powiatu szawelskiego. W 1817 rozpoczął naukę w gimnazjum w Krożach. W 1823, będąc uczniem szóstej klasy, założył wraz z Cyprianem Michałem Janczewskim stowarzyszenie „Czarni Bracia”, którego celem było wywoływanie zamieszek w gimnazjum krożańskim i w innych szkołach i zakładach naukowych na Litwie. Liczono, że w ten sposób zwiększy się liczbę „winowajców” i przez to władze carskie złagodzą karę „promienistym”. „Czarni Bracia” porozsyłali do dyrektora i uczniów gimnazjum, do studentów Uniwersytetu Wileńskiego listy, odezwy treści patriotycznej, w Krożach porozlepiali stosownej treści wiersze, których autorami byli Jan Prosper Witkiewicz, Cyprian Michał Janczewski i Feliks Zielenowicz. Komisja śledcza oddelegowana z Wilna przez senatora Nikołaja Nowosilcowa wykryła „spisek” i związek „Czarnych Braci” w Krożach.