Jego sławę ugruntowały literackie karykatury i humoreski wydawane w pismach humorystycznych z przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku. Nigdy ich się nie wyrzekł, ale w wielu jego wypowiedziach i tekstach wyczuwa się gorycz, że z powodu swoich humorystycznych tekstów nie brano go poważnie, nie zajmowano się jego poglądami filozoficznymi i politycznymi. Pisze o tym m.in. w noweli pt. A cirkusz (Cyrk).
Pisał głównie dla gazet. Jest autorem ponad pięciu tysięcy artykułów, wśród nich reportaży, korespondencji, dzienników podróży, esejów filozoficznych, analiz literackich, komentarzy politycznych i niezliczonych humoresk.
W powieściach zajmuje się głównie relacjami między kobietami i mężczyznami, przede wszystkim w pisanych jako kontynuacja Podróży Guliwera Utazás Faremidóba (Podróż do Faremido) oraz Capillária (Kapilaria). Najpopularniejszą powieścią stała się jednak Podróż wokół mojej czaszki (Utazás a koponyám körül), w której pisze o wydarzeniach wiążących się z jego nowotworem mózgu. W książce opisuje myśli i odczucia jakie miał podczas operacji mózgu, dlatego też książka stała się znana również w międzynarodowym środowisku lekarskim.