John Selwyn Brooke Lloyd, baron Selwyn-Lloyd (ur. 28 lipca 1904 w West Kirby, zm. 17 maja 1978) – brytyjski polityk, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Winstona Churchilla, Anthony’ego Edena, Harolda Macmillana i Aleca Douglasa-Home’a.
Życiorys Wykształcenie odebrał w Fettes College w Edynburgu oraz w Magdalene College na Uniwersytecie Cambridge. Na studiach był przewodniczącym Cambridge Union. W 1929 r. bez powodzenia startował w wyborach do Izby Gmin jako kandydat Partii Liberalnej. W 1931 r. opuścił szeregi liberałów i wstąpił do Partii Konserwatywnej. W latach 1932–1940 zasiadał w radzie dystryktu miejskiego Hoylake. Walczył podczas II wojny światowej. Dosłużył się stopnia brygadiera i był zastępcą szefa sztabu 2 Armii.
W 1945 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Wirral. Po powrocie konserwatystów do władzy w 1951 r. został ministrem stanu w Foreign Office. W latach 1954–1955 był ministrem zaopatrzenia. W 1955 r. został na krótko ministrem obrony, a następnie objął stanowisko ministra spraw zagranicznych. Za jego kadencji doszło do kryzysu sueskiego, który doprowadził w 1957 r. do dymisji rządu Edena.