Podczas kampanii wrześniowej rodziny Huberbandów i Glazerów opuściły Piotrków. 4 września 1939 roku w wyniku bombardowania Sulejowa zginęła jego żona, syn i teść. On sam powrócił do Piotrkowa, gdzie na krótko wszedł w skład miejscowego Judenratu. W styczniu 1940 roku wyjechał do Warszawy, gdzie został przesiedlony do getta warszawskiego. Prawdopodobnie dzięki pomocy Ringelbluma uzyskał zatrudnienie w Żydowskiej Samopomocy Społecznej – Komisji Koordynacyjnej, a następnie jako referent Sekcji Pracy Społecznej Żydowskiego Towarzystwa Opieki Społecznej. Przed wrześniem 1940 roku ożenił się z córką rabina warszawskiej Pragi, Jakuba Zylbersztajna. W getcie mieszkał przy ulicy Zamenhofa 19.
Wiosną 1942 roku w wykazie zarobków Sektora Społecznego figurował jako jedyny pracownik sektora do spraw religijnych organizacji. Od kwietnia 1942 roku był pracownikiem Wydziału Spraw Religijnych Judenratu oraz członkiem Rabinatu. Od maja 1942 roku pracował w szopie szczotkarzy przy ulicy Świętojerskiej. 18 sierpnia 1942 roku wraz z żoną trafił na Umschlagplatz, skąd wywieziono ich do obozu zagłady w Treblince i tam zamordowano.