thumb|Grób Ludwika Eliasza Bregmana na cmentarzu żydowskim w Warszawie (po lewej) Ludwik Eliasz Bregman (ur. w Wilnie, zm. w grudniu 1941 w Warszawie) – polski lekarz neurolog żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Ukończył studia na wydziale lekarskim Uniwersytetu Dorpackiego. Podczas studiów przyjęty do korporacji akademickiej Konwent Polonia. Dyplom doktora medycyny otrzymał 25 stycznia 1890 na Uniwersytecie Wiedeńskim. Od 1892 mieszkał w Warszawie. Wyjeżdżał za granicę, specjalizując się w neurologii w klinikach w Paryżu, Wiedniu i we Frankfurcie nad Menem (u Ludwiga Edingera). Bregman od 1899 roku, przez 22 lata, był ordynatorem oddziału neurologii Szpitala na Czystem. Po jego przejściu na emeryturę w 1933 roku ordynatorem oddziału w drodze konkursu został Eufemiusz Herman.
27 kwietnia 1909 z jego inicjatywy w salach redutowych w Warszawie otwarto pierwszą w Polsce Wystawę Przeciwalkoholową. Od 1912 do 1934 roku był prezesem Towarzystwa Opieki nad Nerwowo i Umysłowo Chorymi ŻydamiZabłotniak R. Towarzystwo Opieki nad Nerwowo i Umysłowo Chorymi Żydami w Warszawie (1906-1939). Biuletyn Żydowskiego Instytutu Historycznego 1, s. 37-44, 1981..