Kierował także pracownią biochemii w Klinice Gruźlicy i Katedrą Chemii Organicznej Instytutu Medycyny. Dzięki organizacji UNRRA Korzybski z Włodzimierzem Kuryłowiczem i Kazimierzem Bahatyrewiczem wyjechali na staż do Stanów Zjednoczonych i do Kanady. W 1950 r. profesorowie Korzybski i Kuryłowicz otrzymali za prace nad polską penicyliną Państwową Nagrodę Naukową II stopnia. Wreszcie w 1953 r. wieloletnie wysiłki badaczy doprowadziły do uruchomienia seryjnej produkcji penicyliny krystalicznej w Tarchomińskich Zakładach Farmaceutycznych „Polfa”.

W 1946 r. wyodrębnił polski preparat penicyliny.

Od 1954 r. był profesorem Państwowego Zakładu Higieny. Od 1956 do 1976 r. profesor w Instytucie Biochemii i Biofizyki PAN. Od 1973 r. członek rzeczywisty PAN (według Juszkiewicza od 1971 r.). Wydał także liczne prace nad streptomycyną, tetracyklinami a także nad polską terminologią biochemiczną. Jest współautorem monografii „Antybiotyki” za którą w 1968 r. otrzymał zespołową Nagrodę Państwową I stopnia Od 1984 r. – Towarzystwo Naukowe Warszawskie.