Między innymi na tej podstawie ustalono, że skały osadowe, których metamorfizacja dała w wyniku łupki krystaliczne, związane są z kontynentem panafrykańskim i tworzyły się zapewne w morskim basenie sedymentacyjnym na obrzeżach istniejącego wówczas kontynentu Gondwana.
Większość geologów przyjmuje, że skały osadowe strefy szarogłazowej utworzone zostały w pasywnym obszarze Morza Tetydy. Podczas ruchów górotwórczych orogenezy alpejskiej skały tworzące strefę szarogłazową nasunięte zostały w kierunku północnym razem z płaszczowinami jednostek austryjskich na sztywną, paleozoiczną Platformę Zachodnioeuropejską.
W obrębie zarówno północnej, jak i południowej strefy szarogłazowej, równolegle do ich osi występują potężne uskoki o charakterze regionalnym: na północy Uskok Salzach-Aniza, na południu Linia Gailtalu. Położone między obydwoma uskokami Alpy Centralne zostały wypiętrzone setki metrów w stosunku do Alp Wapiennych. Wypiętrzenie spowodowało szybką erozje pokryw mezozoicznych i odsłonięcie krystalicznego rdzenia Alp Centralnych.