Te nowe postawy winy być korzystne etycznie i społecznie dla lokalnej ludności.
Turystykę zrównoważoną charakteryzuje stosowanie następujących zasad: rozwój turystyki jest dostosowany do rodzaju i jakości zasobów środowiska przyrodniczego i nie może przyczyniać się do ich degradacji, miejscowa ludność partycypuje we wszystkich przedsięwzięciach związanych z turystyką, które podejmowane są na zamieszkanych przez nią terenach, oferta turystyczna opiera się na miejscowych zasobach naturalnych, ludzkich, materialnych i obejmuje niewielkie obiekty, dostosowane skalą do otoczenia, rozwój turystyki jest zintegrowany z miejscowym rozwojem gospodarczym oraz jest korzystny etycznie, społecznie i ekonomicznie dla miejscowej ludności.
Podstawy definicyjne Najważniejszymi dokumentami dającymi podstawy definicyjne dla turystyki zrównoważonej są: Agenda 21 and principles for Sustainable Development, UNCED, Rio de Janeiro Declaration, 1992, Globalny Kodeks Etyki w Turystyce, WTO, 1999, Cape Town Declaration.