David Patrick Maxwell Fyfe, 1. hrabia Kilmuir GCVO (ur. 29 maja 1900 w Edynburgu, zm. 27 stycznia 1967 w Withyham) – brytyjski prawnik i polityk, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Winstona Churchilla, Anthony’ego Edena i Harolda Macmillana.
Życiorys Wykształcenie odebrał w George Watson’s College oraz w Balliol College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Następnie rozpoczął pracę w British Commonwealth Union jako sekretarz Patricka Hannona. Równocześnie studiował prawo i w 1932 r. rozpoczął praktykę adwokacką w korporacji Gray’s Inn. W 1934 r. został najmłodszym do 250 lat Radcą Króla. W 1935 r. został wybrany do Izby Gmin w wyborach uzupełniających w okręgu Liverpool West Derby.
W 1942 r. otrzymał tytuł szlachecki i stanowisko Radcy Generalnego. W rządzie „dozorującym” Churchilla w 1945 r. był prokuratorem generalnym. Podczas procesu norymberskiego był asystentem brytyjskiego prokuratora, Hartleya Shawcrossa. Od sierpnia 1949 do maja 1952 r. był członkiem Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy.