Trzon wyrasta z grubej bulwy otoczonej pasem brodawek, która zaostrzonym końcem tkwi w ziemi. Powierzchnia trzonu jest biaława, lekko żółtozielonkawa lub oliwkowozielonkawa. Miąższ Przypomina kolorem blaszki. Zapach i smak nieprzyjemny. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, amyloidalne, o rozmiarach 9,5–11,5 × 6,5–8 μm. Gatunki podobne Najbardziej podobny jest muchomor szyszkowaty (Amanita strobiliformis). Podobne jest też wiele innych gatunków z sekcji Lepidella.
Występowanie i siedlisko Występuje tylko w Europie, brak go w Ameryce Północnej. Jest rzadki. W Polsce rzadki, ma 3 potwierdzone stanowiska głównie na południu kraju.
Rośnie na ziemi, głównie pod bukami na glebach zasadowych.
Znaczenie Grzyb mykoryzowy. Grzyb niejadalny: wartość spożywcza nieznana. Odradza się zbierania ze względu na możliwość pomylenia z trującymi gatunkami muchomorów.
Przypisy
Kategoria:Muchomorowate Kategoria:Mykobiota Polski