W 1926 opublikowała w roczniku Reformacja w Polsce (redagowanym przez Kota) fragment przygotowywanej rozprawy doktorskiej (Kancjonały protestanckie na Litwie w wieku XVI).
Na Uniwersytecie Jagiellońskim Kawecka ukończyła też roczne studium pedagogiczne, a pod koniec studiów odbyła praktykę w Bibliotece Jagiellońskiej. W listopadzie 1928 została zatrudniona w Bibliotece Kórnickiej, kierowanej ówcześnie przez Stanisława Bodniaka. Prowadziła tu prace katalogowe (czego efektem był artykuł Bibliographica XVII s. w drugim zeszycie „Pamiętnika Biblioteki Kórnickiej”, prezentujący nieznane wcześniej lub błędnie opisane druki polskie z XVII wieku), a także inne badania historyczne; opublikowała m.in. rozprawę o Pamiętnikach Jana Kilińskiego, pierwszym wydawnictwie Biblioteki Kórnickiej („Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej”, zeszyt 1, 1929). Jednocześnie prowadziła kancelarię biblioteki.
1 października 1930 podjęła pracę w powołanej niewiele wcześniej Bibliotece Narodowej w Warszawie. Po utworzeniu Działu Starych Druków (w styczniu 1931) znalazła się w tamtejszym zespole pod kierownictwem Kazimierza Piekarskiego.