przedstawił publicznie swoją teorię głoszącą, że kontynenty przesuwają się, a ich kolizje powodują wypiętrzanie łańcuchów górskich.
Dowody topograficzne, geologiczne i paleontologiczne zebrał pracy z 1915 roku O pochodzeniu kontynentów i oceanów () przedstawił teorię, że kiedyś wszystkie lądy połączone były w jeden ląd, który nazwał Pangeą, czyli „Wszechziemią”.
W karbonie kontynent ten zaczął się rozpadać, a powstałe mniejsze kontynenty zaczęły się od siebie odsuwać. Wegener sądził, że materiał, w którym zanurzone są kry kontynentalne, jest cięższy od skał powierzchniowych, a kontynenty unoszą się na nim i przemieszczają się po jego powierzchni pod wpływem ruchu obrotowego Ziemi, a także oddziaływania Księżyca i Słońca.
W latach 20. pojawiły się kolejne uzupełnione wersje jego dzieła. Jedynie w Stanach Zjednoczonych, gdzie została ona wrogo przyjęta przez środowiska naukowe, nie pojawiły się kolejne wznowienia. Wielu współczesnych Wegenerowi geologów nie zgadzało się z jego teorią, próbując nawet ją ośmieszyć. Szczególnie wskazywano, że