Przed święceniami ożenił się z Eugenią Smółko – córką duchownego greckokatolickiego i znanego działacza społecznego ks. Semena Smółki. Nie mieli potomstwa.

Po święceniach ks. Ripecki został wikariuszem i katechetą w Mostach Wielkich pow. Żółkiew. Udzielał się też społecznie będąc m.in. przewodniczącym miejscowej „Просвіти” („Oświaty”) i członkiem spółki handlowej „Власна Поміч” („Własna Pomoc”). Założył także ochronkę i bursę szkolną. Po wybuchu pierwszej wojny światowej wyjechał z żoną na krótki okres do krewnych do Unter Hecbach w Austrii, zaś po powrocie powołany został w grudniu 1914 r. do armii austro-węgierskiej, gdzie był kapelanem 55. pp. W 1916 r. mianowany został kapelanem kursu pułkowego w miejscowości Debreczne k. Debreczyna na Węgrzech. W grudniu tego roku został tymczasowo demobilizowany. Po powrocie do Mostów Wielkich powrócił do aktywnej pracy duszpasterskiej i kulturalno-oświatowej. Był skarbnikiem spółki „Власна Поміч” i towarzystwa kredytowo-oszczędnościowego „Надія” („Nadzieja”). Dojeżdżał też wówczas na coniedzielne nabożeństwa do Bojanic pow. Sokal i Kupiczwoli pow. Żółkiew.