Związek Obrony Kupców i Rzemieślników – ruch polityczny we Francji, powstały w początkach lat 50. (Union pour la Defense des Commercants et Artisans). Uważany jest za swoisty fenomen polityczny IV Republiki Francuskiej. Ruch ten narodził się z początkiem lat 50. jako oddźwięk na skutki drugiej rewolucji przemysłowej, a więc masowości produkcji i sprzedaży. Najbardziej ucierpiały na tym słabiej uprzemysłowione prowincje południowej i zachodniej Francji, a zwłaszcza zamieszkali tam drobni wytwórcy, rzemieślnicy i handlowcy. Zorganizował ich charyzmatyczny Pierre Poujade, który jeździł po kraju wygłaszając dziesiątki przemówień. Słynne stało się jego wtargnięcie, na czele tzw. “komandosów”, do Izby Deputowanych, gdzie samowolnie wdarł się na mównicę i długo przemawiał krytykując rząd i obrzucając obelgami premiera Edgara Faure'a. “Poujadyści” nie mieli spójnego programu. Zasadzał się on na spontanicznych sloganach skierowanych przeciwko rządowi i parlamentowi oraz urzędnikom kontroli finansowej, którzy nakładali na kupców zbyt wysokie podatki, ograniczając im zysk. Wobec postępującej industrializacji i urbanizacji ludzie związani z sektorem handlu i usług przegrywali w konkurencji z supermarketami i wielkim przemysłem.