Ich przywódcami byli Godefroy Cavaignac oraz François RaspailWitold Łukaszewicz, Barykady paryskie 1827 – 1848, Toruń 1949.. Aktywni byli też mniej radykalni republikanie, mający reprezentację w parlamencie.

Miasto Paryż było przeludnione, a rewolucja przemysłowa i gwałtowne przemiany w strukturze gospodarczej wpędziły tysiące osób w nędzę. W maju 1832 w dzielnicach centralnych wybuchła epidemia cholery. Plotki o zatruwaniu studni z polecenia rządu, by zlikwidować element potencjalnie wywrotowy, jeszcze obniżyły poparcie dla Ludwika Filipa i gabinetu Casimira Pierre’a Périera, który notabene także padł ofiarą cholery.

Raport Trzydziestu Dziewięciu Trzydziestu dziewięciu deputowanych, którym przewodzili właśnie republikanie, spotkało się 22 maja 1832 u Jacques’a Laffitte’a w celu zredagowania adresowanego do wyborców raportu z ich dotychczasowej działalności parlamentarnej. Raport przerodził się w otwarte i mocne oskarżenie polityki rządu Périera, ale nie samej monarchii. W raporcie padały oskarżenia o łamanie praw obywatelskich przez rząd Périera oraz o niechęć do obrony narodów europejskich walczących z uciskiem, np. Polaków.