6 czerwca Według Blanca i naocznych świadków 6 czerwca rano tylko nieliczne grupy najbardziej zdeterminowanych kontynuowały walkę. Powstańcy panowali nad Placem Bastylii, częścią Przedmieścia Św. Antoniego, dzielnicą Hal i częścią domów przy ChâteletLouis Blanc, Histoire de dix ans, Paris 1841.. Największa barykada, broniona przez kilkaset osób pod dowództwem robotnika Jeanne’a, znalazła się na rogu ulic Saint-Martin i Cloître Saint-Merri, przy kościele i klasztorze Saint Merri. Jeanne, który ocalał i został razem ze swoimi zastępcami Rossignolem i Vigouroux postawiony przed sądem, zeznał, iż w dniu 6 czerwca dowodzona przezeń barykada odparła kolejno 4 ataki i uległa dopiero wtedy, gdy siły i zapas amunicji powstańców skończyły się, zaś Gwardia Narodowa kontynuowała ostrzał z działa. Opisał też, że walki przeniosły się z ulicy na teren zabudowań klasztornych i skończyły rzezią obrońców. Aresztowano tylko przywództwo obrony, zapewne w nadziei uzyskania zeznań o formie i kształcie tajnych stowarzyszeńMarius Rey-Dusseuil, Le Cloître Saint-Méry, Paris 1832.. Saint-Merri, ostatni bastion powstańców, padł około trzeciej po południu.