Antonetti, Louis-Philippe, Paris 2002..
Partia republikańska zasiadająca w parlamencie i redagująca gazetę National na ogół albo odcięła się od wydarzeń ulicznych, lub też poddała je krytyce, co wywołało wielkie rozgoryczenie wśród ocalałych członków tajnych stowarzyszeń i wzmogło nieufność wobec „oficjalnych” zwolenników republiki.. Jednak także przywódcy Przyjaciół Ludu, oprócz cudem ocalałego z barykady Raspaila, nie wzięli bezpośredniego udziału w walce.
Mimo klęski, tajne stowarzyszenia zachowały popularność, na tyle dużą, że już w roku następnym Stowarzyszenie Przyjaciół Ludu na nowo miało 3260 członków i 163 sekcje w całym krajuG. Ziegler, op.cit.. Pamięć o roku 1832 była przechowywana przez radykalne skrzydła partii lewicowych, które w 1848 r., po rewolucji lutowej, powołały nawet Klub Ocalałych z Barykady Saint-MerriT. Bouchet, op.cit..
W literaturze thumb|200px|Śmierć Enjolrasa na barykadzie na ulicy Konopnej Do zachowania pamięci o powstaniu z 1832 r. w ogromnej mierze przyczynił się jego literacki obraz w Nędznikach Wiktora Hugo. Autor w szczegółach opisał w powieści funkcjonowanie tajnego stowarzyszenia, budowę barykady 5 czerwca, a następnie jej bohaterską obronę.