Przyjaciel Ludu – tygodnik ilustrowany o tematyce społeczno-politycznej, wydawany w okresie zaboru austriackiego, założony w kwietniu 1889 we Lwowie przez Bolesława Wysłoucha i Józefa Jaegermanna a następnie w latach 1889–1902 redagowany przez małżeństwo Wysłouchów. Pismo drukowano początkowo w nakładzie 1000, potem w 1894 r. – 2 tys. egz. Po zniesieniu kaucji dziennikarskich wychodziło ono trzy razy miesięcznie w nakładzie do 3 tys. egz., by w 1900 r. przejść na częstotliwość tygodniowąJerzy Myśliński, Wysłouchowie - twórcy prasy ludowej, "Kwartalnik historii prasy polskiej" t. 30, z 3-4, s. 145-152. Pismo propagowało polityczne uświadomienie wiejskiego ludu poprzez artykuły programowe, ale przede wszystkim poprzez ukazywanie krzywdy ludu i jego potrzeb, opierając się na licznych przykładach, zawartych w listach swoich wiejskich czytelników. Wysłouch był wolnomyślicielem i doskonale rozumiał antyklerykalizm chłopski w Galicji, mający swe społeczne uzasadnienie, niemniej jednak starał się w „Przyjacielu Ludu” nie występować przeciw religii. Mimo to spowodował szereg ataków ze strony hierarchii kościelnej i prasy katolickiej, z którymi musiał polemizować. Ogromnie wiele zdziałał na rzecz spopularyzowania na wsi kanonu narodowej literatury oraz historii walk społecznych i narodowych. Od 1895 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Przyjaciel Ludu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.