Po upadku powstania wraz z ludnością cywilną trafiła do obozu w Pruszkowie, a stamtąd została wywieziona do Bystrej w okolicach Bielska-Białej do przymusowej pracy w pralni sanatorium gruźliczego.
Do stolicy powróciła w kwietniu 1945. Pracowała w Społecznym Przedsiębiorstwie Budowlanym w Warszawie (1945–1946), a następnie na stanowisku adiunkta w Instytucie Techniki Budowlanej (1946–1975), kierowała tam też Biblioteką i Ośrodkiem Informacji Naukowo-Technicznej. Następnie pracowała w Centralnym Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Przemysłu Betonów „CEBET”. 1 kwietnia 1975 roku przeszła na emeryturę. W latach 1945–1948 zajmowała się gromadzeniem i przechowywaniem tzw. wydawnictw II obiegu. Była tłumaczką na język polski, angielsko- i francuskojęzycznych książek zajmujących się zagadnieniem okupacji niemieckiej, w tym między innymi książki Jeana-François Steinera Warszawa 1944 (Krąg, Warszawa, 1991, ). Była zaangażowana w podziemną działalność wydawniczą stanu wojennego. W 2004 została awansowana na stopień podporucznika Wojska Polskiego.
Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Odznaczenia 29 lipca 2007 podczas obchodów 63.