200px|thumb|Bernabò ViscontiBernabò Visconti (ur. 1323 w Mediolanie; zm. 19 grudnia 1385 w Trezzo sull’Adda) – senior Bergamo, Brescii, Cremony, Soncino, Lonato i Valcamonica i wraz z braćmi Matteo II i Galeazzo współrządca Mediolanu. Był synem Stefano Viscontiego i Walentyny Doria.
Życiorys 150px|left|thumb|Herb rodziny Viscontich Jako drugiemu synowi zostaje mu przeznaczona kariera kościelna, zostaje więc skierowany na studia prawnicze, ale plany te ulegną zmianie. W 1340 r. uczestniczy prawdopodobnie razem z braćmi oraz niektórymi notablami w spisku przeciwko stryjowi Luchino. Spisek zostaje odkryty i wielu jego uczestników zostaje straconych. Luchino nie mści się jednak na bratankach. W 1343 r. Bernabò musi jednak opuścić Mediolan i razem z braćmi udać się na wygnanie. Przebywa w Sabaudii, Flandrii i Francji, gdzie jest gościem Filipa VI. W marcu 1349 r. wraca do Mediolanu wezwany przez stryja Giovanniego, który jest następcą swego brata Luchino. 27 września 1350 r. poślubia Beatrice Regina della Scala z Werony, córkę Mastino II della Scala. Wraz ze śmiercią stryja, arcybiskupa Giovanniego w 1354 r., władza w państwie mediolańskim zostaje podzielona między braci: Galeazzo II otrzymuje część zachodnią Lombardii, Matteo II – część przedpadańską, a Benabò część wschodnią.