W 1651 r. kościół, który dotąd stał pusty, został poważnie przebudowany. Rozebrano część nawy i dobudowano południowo-zachodnią fasadę, poddano skrzydło północne konserwacji. W czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej budynek, jak znajdujący się nadal w kiepskim stanie technicznym, został przeznaczony do rozbiórki. Plany te nie zostały jednak zrealizowane, a w pierwszej połowie XIX wieku Franz Christian Gau przeprowadził gruntowny remont obiektu. 250 px|left|thumb|Fasada kościoła W 1889 r. władze III Republiki przekazały kościół społeczności melkickiej, co poprzedził kolejny gruntowny remont. W 1921 r. na terenie kościoła miał miejsce kontrowersyjny happening zorganizowany przez dadaistów, który spotkał się ze średnim zainteresowaniem.
Architektura 250 px|thumb|left|Wnętrze świątyni Kościół został wzniesiony w epoce tzw. gotyku przejściowego, zawiera elementy zarówno gotyckie, jak i romańskie. Pierwotny projekt budynku zakładał wzniesienie o wiele wyższego i obszerniejszego kościoła, z trzy razy wyższym niż obecnie chórem i wieżą, której budowa została porzucona (efekty prac widoczne są na fasadzie budynku). Planowane były też dodatkowe absydy.