Trietiakow miał możliwość badania materiału sekcyjnego mózgów zmarłych na tę tajemniczą chorobę pacjentów.
W 1919 roku Trietiakow ukończył i obronił pracę doktorską. Jego dysertacja miała dedykację dla profesora Théophile’a Alajouanine. Badanie dotyczyło istoty czarnej 54 mózgów, z czego 9 pochodziło od zmarłych z drżączką poraźną a 3 – z parkinsonizmem pośpiączkowym. W sześciu przypadkach drżączki poraźnej i jednym atypowym przypadku Trietiakow stwierdził zblednięcie istoty czarnej (pâleur) spowodowane wyraźnym ubytkiem neuronów nigralnych, obrzęk perikarionów, zwyrodnienie (dégénérescence grumeleuse) i złogi neurofibrylarne. W części pozostałych neuronów nigralnych stwierdził ciała wtrętowe, które nazwał ciałami Lewy’ego (fr. corps de Lewy) odnosząc się do niedawnego odkrycia Fritza Lewy’egoE. Forster, F. H. Lewy. „Paralysis agitans”. W: Pathologische Anatomie. Handbuch der Neurologie (red. Max Lewandowsky). Berlin: Springer Verlag 1912, 920-933.
Większość neuropatologów w tym czasie szukała przyczyny parkinsonizmu raczej w gałce bladej;