Wszystkie badania Wichmanna skupiały się na fonetyce historycznej i etymologii. Innymi działami językoznawstwa nie interesował się właściwie wcale (pominąwszy jeden artykuł o czeremiskim słowotwórstwie nominalnym i jeden o fleksji w językach permskich). Najtrwalszym i najwartościowszym elementem jego pracy były niewątpliwie zebrane materiały językowe dające podstawę opisu tych języków w ich stanie z przełomu XIX i XX w.
Jego żona Julia Maria Wichmann (1881–1974, z domu Herrmann, Niemka pochodząca z Pančeva w Wojwodinie) towarzyszyła mężowi w niektórych wyprawach. Wydała książkę o etnografii Maryjczyków: Beiträge zur Ethnographie der Tscheremissen (1913).
Publikacje Zur Geschichte des Vokalismus der ersten Silbe im Wotjakischen (1897) Wotjakische Chrestomathie mit Glossar (1901) Die tschuwassischen Lehnwörter in den permischen Sprachen (1903) Zur Geschichte der finnisch-ugrischen anlautenden Affrikaten (1911) Zur Geschichte der finnisch-ugrischen l-Laute (1914) Nordisk Familiebog (1921)
Literatura Korhonen, M.: Finno-Ugrian language studies in Finland 1828-1918, Helsinki 1986. Stipa, G.J.: Finnisch-ugrische Sprachforschung von der Renaissance bis zum Neupositivismus, Helsinki 1990.
Kategoria:Fińscy językoznawcy Kategoria:Ludzie związani z Helsinkami Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1932