thumb|200px|Katedra w Hermannstadt thumb|200px|Widok na Mediasch thumb|200px|Osady saskie w Siedmiogrodzie i szwabskie w Banacie thumb|200px|Mapa etniczna Rumunii w 1930 roku thumb|200px|Sasi w Siedmiogrodzie w 1896 roku thumb|200px|Przykład kościoła-twierdzy w Cisnădie (niem. Heltau) thumb|200px|Niemieckojęzyczna tabliczka w niemieckiej parafii przy warownym kościele w Mediasch Sasi siedmiogrodzcy (, , ) – ludność niemiecka osiadła na terenach Siedmiogrodu począwszy od XII wieku. Jako że w średniowiecznym urzędowym języku węgierskim – a Siedmiogród był w chwili przybycia Sasów częścią Węgier – wszystkich Niemców określano mianem Sasów, nazwa przyjęła się dla całej tej grupy. Trzon osiedleńców pochodził z zachodnich Niemiec oraz terenów dzisiejszej Belgii, Holandii i Luksemburga. Świadczy o tym dialekt Sasów siedmiogrodzkich wykazujący do dziś wiele cech wspólnych z dialektami zachodnioniemieckimi i językiem niderlandzkim.
Kolonizacja Siedmiogrodu przez Sasów została zapoczątkowana przez króla Gejzę II (1141–1162), który sprowadzając nowych osadników dążył do zaludnienia ówczesnych kresów państwa węgierskiego.