Pawieł Aleksandrowicz Muchanow (ur. 25 grudnia 1797 w guberni moskiewskiej, zm. 12 grudnia 1871 w Würzburgu) – rosyjski pułkownik, szef sztabu wojsk rosyjskich przy księciu Iwanie Paskiewiczu, urzędnik carski w Warszawie, tajny radca.
życiorys Był stryjem Siergieja Muchanowa.
Do wojska wstąpił po ukończeniu moskiewskiego uniwersytetu. W 1831, jako żołnierz rosyjski, uczestniczył w jednej z bitew przeciwko powstańcom listopadowym pod Ostrołęką. Potem brał udział w tłumieniu dogorywającego powstania. W 1832 objął stanowisko dyrektora Komisji Kwaterniczej w Warszawie. W następnym roku opublikował pracę Sztorm Pragi 1794, w 1834 Pamiętniki XVII wieku, w 1835 Zapiski Żółkiewskiego, w kolejnych latach dzieła, w których opisywał stosunki polsko rosyjskie (Rękopis Filarety, Autentyczne świadectwa o wzajemnych stosunkach pomiędzy Rosją a Polską, szczególnie za czasów Samozwańców, i in.)
Do służby na urzędniczym stanowisku powrócił w 1849. Najpierw pracował w Kuratorium Warszawskiego Okręgu Szkolnego jako urzędnik, a od 1851 jako kurator. W 1856 został mianowany dyrektorem Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych i pełnił obowiązki do 1861. Był jednym z inicjatorów utworzenia w Warszawie Akademii Medyko-Chirurgicznej.