instytucje, podzielone na hasła szczegółowe ("biblioteki", "drukarnie", "introligatornie", "księgarnie" i inne), uszeregowano dodatkowo według nazw miejscowości, a następnie według nazw własnych instytucji i nazwisk właścicieli. Podobnie jak miało to miejsce w przypadku Słownika, również prace nad Suplementem redaktor Treichel relacjonowała na bieżąco w prasie bibliotekarskiej (Suplement do "Słownika pracowników książki polskiej", "Przegląd Biblioteczny", 1979, zeszyt 3). W chwili ukazania się Suplementu Irena Treichel była już od dłuższego czasu na emeryturze; w stan spoczynku przeszła 1 października 1978, pozostając redaktorem na zasadzie prac zleconych. W 1987 przystąpiła jeszcze do przygotowania drugiego suplementu, ale na etapie prac wstępnych zaskoczyła ją śmierć; redakcję przejął Jerzy Tynecki, a po jego śmierci w 1992 Hanna Tadeusiewicz, współpracowniczka Ireny Treichel w łódzkim ośrodku Słownika, która doprowadziła do wydania suplementów: drugiego w 2000, trzeciego w 2010 i czwartego w 2016.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Irena Treichel · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.