W latach okupacji pracowała jako pomoc biurowa w firmie "Wola" (gdzie pracował wcześniej jej ojciec), pozostającej pod zarządem niemieckim. Z najbliższej rodziny Ireny Treichel wojny nie przeżyli ojciec Rudolf, aresztowany przez Niemców i zmarły w 1940 w obozie koncentracyjnym w Mauthausen, oraz starszy brat Ferdynand, absolwent Politechniki Warszawskiej, rozstrzelany w 1944 za udział w powstaniu warszawskim. W działalność niepodległościową zaangażowany był ponadto młodszy brat Ireny – Jerzy, żołnierz Armii Krajowej, który walczył na ziemi kieleckiej (po wojnie był inspektorem w Przedsiębiorstwie Montażu Maszyn Włókienniczych i Zakładach Aparatury Elektrycznej "Ema-Elester" w Łodzi, zmarł w Łodzi w 1976). Po upadku powstania warszawskiego przebywała przez krótki czas w jednej z podwarszawskich miejscowości, potem na tzw. Ziemiach Odzyskanych, w 1946 osiadła w Łodzi.
1 kwietnia 1946 zatrudniona została w Bibliotece Uniwersyteckiej w Łodzi i z tą instytucją była związana do końca życia. Do września 1949 pracowała dodatkowo w Państwowym Instytucie Książki.