W maju 1956 Irena Treichel została kierownikiem Działu Informacyjno-Bibliograficznego, a w miarę rozwoju biblioteki i po kolejnych reorganizacjach stanęła w 1959 na czele Oddziału Prac Naukowych, Organizacyjno-Naukowych i Dydaktycznych. Pracownicy kierowanego przez nią działu zajmowali się sprawozdawczością biblioteczną, organizowali wakacyjne praktyki dla studentów bibliotekoznawstwa, prowadzili zajęcia z przysposobienia bibliotecznego dla studentów pierwszych lat wszystkich kierunków. Treichel opracowywała w ramach swoich obowiązków m.in. informator dla studentów o Bibliotece (1972), sprawozdania z rocznej działalności Biblioteki Uniwersyteckiej (za lata 1958–1962) oraz wykaz lektur dla kandydatów do egzaminu na stanowisko bibliotekarza dyplomowanego, a także zorganizowała kurs dla kandydatów do tego egzaminu. Sama była od 1962 kustoszem dyplomowanym, a od 1968 – starszym kustoszem dyplomowanym.
Zainteresowania naukowe Ireny Treichel skoncentrowały się wokół działalności Polaków zasłużonych w dziedzinie bibliotekarstwa, księgarstwa, bibliofilstwa. Ogłosiła kilkanaście artykułów biograficznych, część na łamach prasy (m.in.