Nazwisko Ireny Treichel związane jest przede wszystkim ze Słownikiem pracowników książki polskiej, któremu poświęciła czterdzieści lat życia, w tym przeszło ćwierć wieku jako redaktor naczelny. Prace nad Słownikiem zainicjował Adam Łysakowski jako dyrektor Państwowego Instytutu Książki w Łodzi i już od lat 40. XX wieku uczestniczyła w nich Irena Treichel, asystując początkowo Wiesławowi Mincerowi. Ten ostatni, po likwidacji Instytutu w 1949 przeniósł się do Biblioteki Uniwersytetu Toruńskiego i tam kontynuował prace; przez pewien czas niezależnie pracowały też nad przygotowaniem Słownika biblioteki innych uczelni. Do ponownego skoordynowania prac doszło w 1954, kiedy redakcję objął Ksawery Świerkowski. Irena Treichel stanęła wówczas na czele zespołu do rozpisywania źródeł księgoznawczych w Bibliotece Uniwersyteckiej w Łodzi, a w 1958 była obok Świerkowskiego i Witolda Pawlikowskiego redaktorem wydawnictwa Słownik biograficzny pracowników książki polskiej. Zeszyt próbny, którym podsumowano wstępny etap prac.