Jednocześnie dbała, by ośrodek łódzki Słownika nie ograniczał się do prac organizacyjno-technicznych, ale wnosił do dzieła wkład merytoryczny.
Przywiązując dużą wagę do przygotowania licznego zespołu redaktorów, Irena Treichel zainicjowała szkolenia i seminaria, prowadzone nie tylko w Łodzi, ale i w bibliotekach uniwersyteckich w Krakowie i Poznaniu oraz w Bibliotece PAN w Gdańsku. Prezentowała na nich podstawowe informatory i bibliografie, wyjaśniała szczegóły instrukcji redakcyjnych, prowadziła ćwiczenia praktyczne oraz dyskusje nad przykładowymi tekstami, a także głosiła prelekcje z historii książki. Pracom bieżącym nad Słownikiem poświęciła kilka sprawozdań, apelując o współpracę na łamach prasy bibliotekarskiej oraz popularyzując ideę także dla szerokiego grona odbiorców w tygodniku "Przekrój" (Słownik biograficzny prosi o materiały, 1965, nr 1031; Słownik biograficzny pęcznieje 1965, nr 1047). Prace zakończone zostały na początku lat 70. i Słownik pracowników książki polskiej ukazał się nakładem Państwowego Wydawnictwa Naukowego w grudniu 1972, na zamknięcie Międzynarodowego Roku Książki.