La Force należało do większych więzień: średnio przebywało w nim około tysiąca osadzonych.
W swojej historii La Force miało też epizod jako więzienie polityczne, co miało miejsce w czasach Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Przetrzymywano w nim wówczas arystokratów oraz pokonanych przeciwników politycznych, z których najsłynniejszymi byli żyrondyści w liczbie 12 byłych deputowanych. W czasie masakr wrześniowych w La Force tłum zlinczował kilkadziesiąt osób podejrzanych o spiskowanie, w tym dawną przyjaciółkę królowej Marii Antoniny, księżniczkę de Lamballe.
Obiekt został rozebrany pod koniec XIX w. ze względu na zły stan techniczny.
W literaturze Więzienie La Force zostało opisane przez Wiktora Hugo w Nędznikach. Do La Force trafia Thenardier oraz zaprzyjaźniony z nim gang Ślepy Kur - autor opisuje używany przez nich więzienny żargon oraz ucieczkę, jaką organizują. W La Force oczekuje na proces Andrea Cavalcanti, bohater Hrabiego Monte Christo Aleksandra Dumasa. Autor dokonuje opisu dziedzińca dla szczególnie niebezpiecznych, tzw. Jaskini Lwów. W więzieniu La Force popełnia samobójstwo Lucjan, bohater Straconych złudzeń oraz Blasków i nędz życia kurtyzany Honoré de Balzaca.
La Force Kategoria:Nieistniejące obiekty budowlane w Paryżu