Przeprowadzona kolejna reorganizacja jednostek 12 Dywizji Piechoty spowodowała, że 43 pp (JW 3579) otrzymał etat Nr 2/85 z dnia 30.03.1949 r. (1940 wojskowych i 6 pracowników kontraktowych) i dalej stacjonował w Stargardzie Szczecińskim przy ul. Wandy Wasilewskiej. W tym samym pułk, stacjonujący w Stargardzie Szczecińskim przy ul. Al. Żołnierza 37, wraz z jednostkami dywizji rozpoczął regularne szkolenie na poligonie drawskim, na który przegrupowano pododdziały pułku marszem pieszym.
W marcu 1950 r. w pododdziałach pułku i dywizji przeprowadzono alarmy ćwiczebne. Było to podyktowane sytuacją na Półwyspie Koreańskim. W maju 1950 r. z przyczyn politycznych został odwołany ze stanowiska dowódcy 43 pp ppłk Aleksander Mac i skierowany do pracy poza wojskiem. W tym samym po wprowadzeniu decyzji ministra obrony narodowej pułk szkolił swoje pododdziały na sześciomiesięcznym zgrupowaniu, które było prowadzone od maja do października. Pod koniec szkolenia pułk odbywał ćwiczenie taktyczne na szczeblu dywizji ze strzelaniem amunicją bojową, które było oceniane przez dowódcę okręgu wojskowego. Uroczysty powrót do garnizonu był zakończeniem półrocznego szkolenia. Pułk w 1950 zanotował dużą ilość wypadków nadzwyczajnych.