alt=Fotografia wykonana w ramach projektu „Etnografia Karpat” (grant Wikimedia Foundation)|mały|Parzenica na portkach góralskich, XIX wiek. Kolekcja Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem Parzenica – motyw zdobniczy w postaci sercaTadeusz Seweryn, Parzenice góralskie, Kraków: Nakładem Muzeum Etnograficznego 1930, s. 1. , ozdobny ornament hafciarski lub aplikacja wzmacniająca przypory na przodzie spodni sukiennych góralskich. thumb|Drewniana forma do wytyczania konturów parzenicy, źródło: Seweryn 1930, s. 35 Historia Nazwa pochodzi prawdopodobnie od parznąć, parznić (brudzić, zanieczyszczać). Nazwa ta oznaczała także drewniane formy do odciskania sera oraz snycerskie motywy zdobnicze w kształcie serca. Przypuszcza się, że wzór przyszedł na tereny polskie z Węgier. W II połowie XIX wieku parzenice miały wygląd prostych pętlic sznurkowych, którymi wzmacniano rozcięcia – „przypory” na przedzie spodni sukiennych. Spełniały na początku praktyczne funkcje – chroniły sukno przed strzępieniem. Współcześnie znany wzór parzenic to zasługa krawców, którzy zaczęli używać w wyszyciu sznura w kolorze czerwonym lub granatowym, zwiększali też liczbę pętli.