W okresie urzędowania Kumanieckiego pod jego nadzorem prowadzone były rozmowy z przedstawicielami Stolicy Apostolskiej w sprawie konkordatu. Urząd ministra sprawował do 14 grudnia 1922 r., lecz jeszcze przez dwa dni wykonywał obowiązki szefa resortu.
Po odejściu z rządy wrócił do pracy naukowej. Wykładał nie tylko na UJ, ale także w Szkole Nauk Politycznych w Krakowie oraz Wyższym Studium Handlowym. W 1925 r. został członkiem Trybunału Kompetencyjnego, który rozstrzygał spory pomiędzy organami administracji a sądami. We wrześniu 1928 r. z ramienia rządu polskiego został członkiem Sądu Rozjemczego polsko-czechosłowackiego. W 1931 r. ponownie został dziekanem Wydziału Prawa i Administracji UJ. Kumaniecki aktywnie angażował się w działania towarzystw naukowych. Był jednym z założycieli Towarzystwa Filozoficznego. Uczestniczył w pracach Towarzystwa Prawniczego i Ekonomicznego. Należał do Komisji Statystycznej Akademii Umiejętności. Brał czynny udział w międzynarodowym życiu naukowym. Był członkiem korespondentem Centralnej Komisji Statystycznej w Wiedniu. Przewodniczył w 1933 r. Zjazdowi Prawników Słowiańskich w Bratysławie. Otrzymał także tytuł doktora honoris causa uniwersytetu w Bratysławie.