Argumentacja twórcy tej teorii odnosi się do biblijnego zarysu historii jako uniwersalnej prahistorii ludzkości (Bóg, namaszczając pierwszego mężczyznę – Adama – dał mu pełnię władzy nad światem).
Powstanie państwa w drodze rozpadu wspólnot ludzkich mały|Fryderyk Engels|alt= Przedstawicielem teorii rozpadu pierwotnych wspólnot ludzkich jest Fryderyk Engels (1820–1895). Zakłada ona, że w wyniku ich rozpadu powstają poszczególne grupy społeczne. Wspólna własność zaczyna przekształcać się w gospodarkę indywidualną. Doskonalenie metod pracy powoduje podział społeczeństwa na rodzaj wykonywanej pracy i tym samym powstają zróżnicowane klasy społeczne. W społeczeństwie rodzi się nietolerancja dla klas niższych. Rody przekształcają się w państwo. Droga do tej zmiany jest dość długa. Grupą rządzącą staje się stan najbogatszy. Engels pisze, że klasy o sprzecznych interesach ekonomicznych nie „pożarły nawzajem siebie i społeczeństwa w bezpłodnej walce“, a niezbędna stała się potęga stojąca pozornie ponad społeczeństwem, która miała tłumić te konflikty, utrzymywać je w granicach porządku.