Tym samym Kuchenne schody okazują się jedną z wierniejszych realizacji metody naturalistycznej - oparcia się na przeciętnych, niczym niewyróżniających osobach i opisania ich codziennego życia. Jednak naturalista Henryk Céard uznał utwór za „pozbawiony atmosfery”A. Lanoux, op.cit. s. 277. Kuchennymi schodami zachwycał się za to André GideM. Bernard, op.cit., s. 84-85.
Po publikacji utworu kilka osób pozwało nawet autora do sądu, nie życząc sobie, by bohaterowie utworu nosili ich nazwiska. W jednym wypadku sąd cywilny zmusił pisarza do zmiany (Duverdy na Duveyrier), jednak dalsze pozwy (od osób nazwiskiem Vabres i Mouret) zostały oddaloneA. Lanoux, op.cit., s. 275-276.
Adaptacje Sztuka teatralna wystawiana w Teatrze Ambigu w 1883 r. Film Juliena Duviviera z 1957 r. z Gérardem Philippe w roli Oktawa Serial telewizyjny francuski z 1972 r. z Rogerem Van Hoolem w roli głównej
Przypisy
Bibliografia H. Suwała, Emil Zola, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1968
Kategoria:Powieści Émile’a Zoli Kategoria:Powieści z 1882 Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Paryżu