po czterech tygodniach zakończył się obietnicami ustępstw ze strony przemysłowców, czego jednak nie dotrzymano

W późniejszym czasie strajki zaczęły być regularnie krwawo tłumione, także w okresie II Rzeczypospolitej: 1918 – demonstracja komunistyczna w Warszawie – stłumiona przez wojsko, w wyniku czego zabito i zraniono kilkanaście osób 1920 – strajk kolejarzy w Poznaniu - stłumiony przez policję, w wyniku czego 9 osób zginęło, a 30 odniosło rany 1921: strajk kolejarzy w Warszawie, w czasie którego część osób aresztowano i osadzano w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej; w odpowiedzi PPS ogłosił strajk powszechny rozruchy głodowe w Rawiczu, w wyniku których zginęło 7 osób 1923 – zamieszki w Krakowie – wybuchły po otoczeniu przez policję i wojsko Domu Robotniczego, w którym miał się odbyć wiec; w ich efekcie zginęło 18 cywilów oraz 15 żołnierzy 1930 – krwawy piątek w Zawierciu – krwawo stłumiony przez policję szturm na budynek magistratu, którego dokonali bezrobotni z powodu opóźnień w wypłacie zasiłków; w efekcie zginęły trzy osoby 1936: Strajk w fabryce Semperit w Krakowie – rozpędzony przez policję, która pobiła kilka osób;