Budowa ciała Świstak alaskański należy do największych przedstawicieli wiewiórkowatych zamieszkujących kontynent północnoamerykański. Ciało samców osiąga długość 582–652 mm (średnio 605 mm) przy masie 3–4 kg (średnio 3,6 kg). Niektóre publikacje podają opinie, że zwierzęta te mogą osiągać większe rozmiary: ponad 4,5 kg masy ciała przy długości ponad 76 cm. Ciała samic są z reguły mniejsze i osiągają długość 539–599 mm (ze średnią 579 mm) przy masie 2,5–3,5 kg (ze średnią 3,2 kg). Ciało zwierząt pokryte jest stosunkowo miękkim futrem (delikatniejszym niż u zamieszkującego także tereny Alaski świstaka siwego), wybarwione jednolicie na kolor rudawobrązowy. Tułów jest gruby, głowa jest krótka, szeroka z małymi uszami. Łapy krótkie, zakończone palcami zakończonymi pazurami stanowiącymi pomocne narzędzie w kopaniu nor. Ogon jest pokryty rudawym futrem.
Tryb życia Świstaki żyją w niewielkich skupiskach w pobliżu obszarów bogatych w roślinność stanowiącą dietę tych zwierząt. Świstak alaskański wykazuje aktywność dobową we wczesnych godzinach rannych i późnym popołudniem. Możliwe jest jednak opuszczanie nor także w innych porach dnia.