Po wojnie Po powstaniu warszawskim przez dwa miesiące pracowała w Zakładzie dla Niewidomych w Laskach. Schyłek wojny spędziła pod Krakowem, by od lutego 1945 podjąć w Bibliotece Jagiellońskiej gromadzenie egzemplarza obowiązkowego z drukarń krakowskich na potrzeby Biblioteki Narodowej. Do Warszawy powróciła w czerwcu 1945 i przystąpiła do pracy nad „Urzędowym Wykazem Druków”, początkowo w formie kartotek. Udało się jej doprowadzić do wznowienia publikowania wykazu w 1946, noszącego nowy tytuł – „Przewodnik Bibliograficzny. Urzędowy Wykaz Druków” (regularny status tygodnika periodyk odzyskał w 1948). „Przewodnik Bibliograficzny” poddawany był stałym doskonaleniom, dodano m.in. symbole klasyfikacji dziesiętnej, hasła przedmiotowe, a w 1957 alfabetyczne indeksy miesięczne i roczne.

W latach powojennych, w Instytucie Bibliograficznym pod dyrekcją kolejno Adama Łysakowskiego i Heleny Hleb-Koszańskiej, Jadwiga Dąbrowska kierowała jednostką o nazwie Zakład Bibliografii Bieżącej Ogólnej. W 1968 zakład ten zatrudniał łącznie 17 osób w sekcjach wpływu i opisu zasadniczego, opracowania rzeczowego, opracowania redakcyjnego, indeksów. Zajmowano się także nadal prowadzeniem statystyk druków oraz współpracowano z „Index Translationum”.