Solitaire – szyfr stworzony przez Bruce’a Schneiera dla potrzeb osób niemających dostępu do komputera. Jest to prosty szyfr strumieniowy (jednakże autor zaleca używanie go w trybie blokowym ze względu na wygodę), w którym cyfry oznaczające litery tekstu jawnego poddawane są operacji dodawania modulo 26 ze strumieniem klucza, a następnie ponownie zamieniane na litery. Strumień klucza jest generowany przy użyciu talii kart.
Strumień klucza a klucz Strumieniem klucza nazywamy ciąg wartości wygenerowany za pomocą odpowiedniego algorytmu, za pomocą którego szyfrowany jest tekst jawny, w tym przypadku będzie to algorytm przekładania kart. Kluczem nazywamy ciąg wartości, na podstawie których będziemy obliczać strumień klucza, w tym przypadku będzie to początkowe ułożenie kart.
Szyfrowanie i deszyfrowanie Szyfrowanie Szyfrowanie polega na dodaniu modulo 26 liczb odpowiadających literom tekstu jawnego oraz strumienia klucza, a następnie ponowną zamianę wyniku tego działania na litery. Można to zapisać jako następujące działanie matematyczne (M + K) mod 26 = C gdzie M to zbiór wartości liter tekstu jawnego, K to zbiór wartości strumienia klucza a C to szyfrogram. Wartości liczbowej litery odpowiada jej pozycja w alfabecie.