Historia mały|lewo|alt=Stanowisko strzelnicze z ciężkim karabinem maszynowym wewnątrz schronu|Replika CKM Browning wz.30 we wnętrzu schronu (2013) Budowa obiektu zakończyła się w 1937 roku, jednak jego wyposażanie trwało aż do wybuchu wojny 1 września 1939 i nie zostało ukończone. Ponieważ obiekt był częścią II linii obrony i miał być obsadzony w momencie przełamanie pierwszej linii, to położono mniejszy nacisk na konieczność jego całkowitego wyposażenia, priorytet przyznając schronom pierwszej linii. W schronie nie zdążono zamontować silnika wysokoprężnego napędzającego generator, a także wentylatora zasilającego instalację filtro-wentylacyjną. 1 września obiekt był prawdopodobnie obsadzony przez szczątkową załogę, która otrzymała rozkaz wycofania się w nocy z 2 na 3 września. Nie ma żadnej wzmianki lub relacji świadczącej o tym, aby w czasie wojny obronnej 1939 r. w okolicy schronu doszło do jakichkolwiek walk. Przeczą jednak temu odkrycia dokonane przez członków Stowarzyszenia na Rzecz Zabytków Fortyfikacji "Pro Fortalicium", którzy opiekują się schronem oraz ślady ostrzału na ścianach. W czasie prac ziemnych w najbliższym otoczeniu obiektu wykopano ponad 60 szt.