W repertuarze zespołów, w których grał Federowski, oprócz kompozycji rodzimych twórców, nie zabrało też standardów światowego jazzu, jak np.: A Night in Tunisia (muz. Dizzy Gillespie), Blue Monk (muz. Thelonious Monk), Caravan (muz. Duke Ellington, Juan Tizol), Lady Be Good (muz. George Gershwin), Lazybird (muz. John Coltrane), Love For Sale (muz. Cole Porter), Night and Day (muz. C. Porter), Our Love Is Hier To Stay (muz. G. Gershwin), So what (muz. Miles Davis), Somebody Loves Me (muz. G. Gershwin), Sweet Georgia Brown (aut. Maceo Pinkard, Kenneth Casey, Ben Bernie).
W 2004 r. został odznaczony Złotym Krzyżem ZasługiM.P.2004.44.776 – Nadanie odznaczeń. W roku 2005 wziął udział w imprezie muzycznej poświęconej pamięci Henryka Majewskiego i 40-lecia grupy Old Timershttp://psj.stoart.org.pl/psj_zt05.html. Związany był z Bigbandem Klubu Tygmont i współpracował z Pawłem Tartanusem.
W 2007 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. mały|320x320px|Grób Tadeusza Federowskiego na Cmentarzu Bródnowskim. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 9B-2-14).