stanowią ok. 2% ogółu trzęsień ziemi; antropogeniczne – związane z działalnością człowieka w litosferze (np. tąpnięcia górnicze, naruszenie równowagi sił w skałach na skutek napełnienia tamy); na obszarach gęsto zabudowanych mogą spowodować znaczące szkody materialne, jednak w większości przypadków okazują się niegroźne. ze względu na głębokość ogniska: płytkie (85%) – do 70 km; średnie (12%) – 70–350 km; głębokie (3%) – 350–700 km. ze względu na powiązanie ze wstrząsem zasadniczym: wstępne (ang. foreshock) – o słabej magnitudzie; zasadnicze (ang. main shock) – o największej magnitudzie; następcze (ang. aftershock) – o zmniejszającej się z upływem czasu magnitudzie (szacunkowo: najsilniejszy wstrząs wtórny, występujący zazwyczaj jako pierwszy po głównym wstrząsie, posiada magnitudę o około 1.3-1.5 razy mniejszą od wstrząsu zasadniczego).
Rodzaje obszarów aktywności sejsmicznej Ze względu na częstotliwość występowania trzęsień ziemi, na danym terenie wyróżnia się obszary: sejsmiczne – obszary, na których odczuwalne trzęsienia ziemi są zjawiskiem niemal codziennym; pensejsmiczne – obszary, na których silne wstrząsy występują stosunkowo rzadko; asejsmiczne – obszary, na których bardzo rzadko spotykane są umiarkowane wstrząsy sejsmiczne.